Holwierde


Wat n wereld, as ter goud op aan komt

k Mos ook n keer veur mien 0l heer noar n Kaizer in Spiek. Dij was nait riek, mor n halle beste man. Dij haar n kafee. Dij was loater van Flikkemoa. Dou zegt 0l heer, dat was op n moandag: “Doe most even noar Kaizer, most senten ophoalen.” Dat is t allerminste peutje wat ter is heur, achter senten aan. En dou waren der nog bankjes van drijhonderd. Op t fietske noar Spiek. Ik kom doar in kroug en ik zeg: “Ik w0l wel even senten beuren.” “Och, dat kin wel jong heur.” en ik bin ja in t volste vertraauwen. “Hest ook van drijhonderd terug?” Ik domkop zeg van nee. “Joa,” zegt e, “din kin ik die nait bet0alen.“ Ik wis nait woar ik terecht kommen was, mor ik wer ook overblufd. Dou ik thoes kwam, mien 0l heer duvels: “Het e die dat leverd? Doe gaaist mörn mit noar beurs.”
Dinsdoags noar beurs, korenbeurs, wast de koning te riek jong. Bie t Groot Maart in zo’n keldertje, n broodje mit ham! En dat was lekker. Doar gingen wie eerst even hin. En dou noar korenbeurs. Kaizer was ter ook. En ik wil die vertellen, dij Kaizer was wel n  kop groter as mien ol heer, mor dij het hom zowat haalve korenbeurs overjacht: “Doe grote boef,” zee e, “dast gemain bist, dat wait ik wel, mor dast zo’n kwoajong verneukst. Mor nou hestoe nog ain week tied en din most betoalen.” Ja, jonge, dat ging der heer. Als n
broekje ston ik ter bie. Aander week was e der. Hai betoalde en dou waren ze ook weer goie vrunden.
Din kwam t wel veur dat ter smoandoagsmiddags tegen de oavend der twij drij koien aankwamen. Din kon de ain of ander ook nait betoalen. En dij gingen din de volgende dag vot noar maart. Wat n wereld as ter goud op aan komt.

Zo mos ik ook n keer noar boer Vlieg in Oetwier. Ook achter senten aan en dat is altied mien minste west. Als t zover is bin ik wel bereid dat te doun mor ik vin t verschrikkelk waark. Ook op fietske. Ik haar nog gain riebewies, dus zo laang het al leden. Ik kreeg gain senten en hai gooide deur dicht veur neus dicht. As k nait achteroet sprongen was, haar k nou dunkt mie gain neus meer had. Ik kon ook ja verder niks. Ik weer noar hoes en ik vertelde dat zo aan mien ol heer. Miene, mien jongste zuster haar al wel n riebewies. Dij is twij joar 0lder, dus kinst wel noagoan: “Auto te schuur oet!” Dijzulfde oavend. Dat mot ter nogal wat tekeer goan wezen. “Der goan onmiddelk koien mit,” mot e zegd hebben, “aans bistoe hier gain vaaier week boer meer!” Hou t presies goan is wait ik nait, mor t is wel haard om haard goan. Din was t n duveltje heur.