Holwierde


Kinstoe dat nait versieren?

Ainmoai, hai wol ook spinnen. Dus doar kwam e aan: “Zol ik dat wel kinnen?” “Joa, woarom nait, dat kin elk ja doun. Vooruit, goa zitten.” Hai zegt: “k Mot t eerst wat dikker moaken, loater wordt t din wel dunner.” Op n middag komt e der weer aanstoeven: “Wolstoe wel even mit noar n Daam? Doar is n inbrengbouldag en doar mot n hail mooi spinnewieltje bie wezen.” Ik haar zo’n stoande, mor dit was n liggende. “Even kieken of e goud is.” Wie hin mit ons baident. tWas n mooi dinkje en hai wol ook wel. Op n duur wer e oetmiend. Kruuthorn bood honderd gulden en hai kreeg hom. Hai zee: “Blifstoe hier even wachten, din goa ik even Appengedam in om senten.” Hai mos noar n werkman, dij haar n winkel. Loater heurde ik wel dat dij ook wel bie heur laip. Kreeg aai dij slikbonnen en wat ze verder aan bonnen over hadden. Want zai haren n bult kinder en kregen dus n bult bonnen.
Wie mit zien baident vot. “Mor,” zegt e, “Nou heb ik al konnekties
en nou mot ik even drij bos goaren hebben.” “Ik heb gain goaren, joa, n leutje beetje.” Alst n beetje sponst veur dien aigen sokken, din huilst ter oet, dat is te begriepen. Dat wer ook ja niks oet dij halle. Ik haar veur miezulf ja niks. “Ik heb ja niks.” Hai: “Potverdikke, kinstoe dat nait versieren?” “Nou, nait versieren? Drij bozzen? Vot m0o!” “Joa din kin ik doar mit begunnen, din bin ik aan loop. Din kinnen dij minsken dat zain. Wat wolst ter veur hebben?” Ik wol der niks veur hebben. “Hest ook nait te veul in kachel.” Ik zee: “Niks!”. Joa n poar sprikjes, of n daampoaltje dij je hier of doar vandoan huilen, mor aans niks. Hai zegt: “Din komstoe mor even bie mie, ik heb nog wel n beetje brandholt. Most even mit körf kommen.”
Ik ter soavends hin. Kwam doar: briketten, baggertörf, en dingen.
Hai gooide der mor in. Körf vol. Zet mie hom weer op mien pakjedroager. “Kloar, as t op is komst mor weer.” Ik kwam der mit thoes en zeg: “Most ains kieken.” Eeltje zugt het en: “Woar hestoe dat vot?” Ze wol mie der weer mit hin hebben. “Dat klopt nait.” Mor ik zeg: “Ik goa der nait weer mit hin.” Wie haren zulf ja niks. Mor nooit gain twijde moal. Ik begreep dat ook wel. Hai haar der wel ains nait eerlek aankommen kint. Mor woar e t weg haar? Kon t ook wel verruild hebben veur dit of dat. Wait wie ook ja nait. Mor loater wis wie t wel. Dou was t dudelk genog. Dou hebben ze heur der nog veur in t hok had. Ain zat in n Daam en de ander zat in Spiek. Mor dat mozzen ze naotuurlek zulf waiten.