Holwierde


Ik heb aiweg hier zeten

Dou was ik vottien joar. k Haar al van mien twaalfde in t bedrief touhollen. Joa, ik ging wel noar schoul, mor ik dee toch al wel veul in t bedrief. De admieniestroatsie haar ik direkt al overnomen. Mien jongste zuster is noar Davos goan, dou laip ik in n korte broek. Mien oldste zuster was traauwd. Gerard Elemoa van Hoogwoatum was n beroemde scheuvelloper en dij mos veur Nederland ain of ander kampioenschap in Davos rieden. Mien ollu hielden wel verslag mit Onne Elemoa.
Dou kwam t zo dat mien zuster zol Gerard Elemoa van train hoalen in Davos. Dij is nait verschenen, want ze wer minder en dou mog ze nait van ber oaf. Op n vrijdag wer mien ol heer onrusteg en dij zegt: “Ik wil noar Davos.” Want der was n braif kommen woarin ston dat zai nait zo goud was. Dat was dus op n vrijdag. Hai mos ook ja n pas hebben. Mor hai kon mit börgmeester goud opschaiten: “Ik mot onmiddelk n pas hebben!” En smoandoags binnen ze mit heur vaaiern noar Davos goan, vottien doagen laang, mit dij minsken oet Haren.
En dou mos ik mie mit spul redden. Mien zuster mos over kommen oet Leegkerk, want dij mos oppazen op ons. Dou werden der twij boerderijen oetbesteed. Doar zat ik stoer mit. Smörns om haalf vief zat ik op t kerkbrukje, dij het doar laang legen. Halle dag haard waarken, boudel regelen en mien admieniestroatsie doan. Mien olheer kon hal goud mit Chris Rottinghoes oet Delfsiel. Doar kregen wie ook n bult materioal vandoan. Doar bin ik dou hin goan en ik heb zegd: “Nou mot ie mie even helpen” en dou heb ik twij boerderijen aannomen. Ain in Spiek en ain hier, Busz. En Wilm Kuin het ze baauwd. Rottinghoes steunde mie: “Geef doe dij pries mor op.” en dij ston der veur. Toun mien olheer weer thoes was, dee e t noatuurlek weer aans, want dij wis beter de wegen. Mor zo is t goan.
Ik k heb t ook n keer beleefd, dat ging ook om n boerderij. Kuin en Wildehoer schrieven in en Kuin wint mit n tientje. Komt Wildeboer der aan. Mien moeke zit doar, mien pa zat doar en ik heb aaiweg hier zeten, zolaang as dit hoes baauwd is. t Waark was doan en ze kommen van dij aanbesteding. Wildeboer was zo verschrikkelk kwoad. Dij schol mien olheer doar zo oet, dat ik kon mie nait meer bedoaren. t Ol minsk zegt tegen mie, want dij zugt dat: “Goa der mor nait hin, loat dat mor lopen.” Mor hai schol zo en ik wer zo kwoad, ik heb hom bie kop en kont pakt en ik heb hom der oet gooid. Joa, hai verspeulde dij boerderij op n tientje, mor ze haren eksakt de zulfde priezen van ons kregen. Dat wait ik ook nog. Dat binnen films west.
Waist dat ik ter ook n keer belastingman oetschopt heb, dou bin k over t buro hinkommen. Eh, kontrole. Al kort noa de oorlog, zeg mor n joar of vief noa dij tied. Most rusteg rekenen, wie hebben ons in de oorlog red. Ik haar n swientje, en wie haren hounder en als dij vreten hebben mozzen din kwam dat van overkaant en doar heb ik nooit wat veur betoald. Ol Dam zat hier als boukholder. En ik bin mit mien bruier noar Frankriek west, n dag of vief, bomen kopen. Dou zeg ik tegen Dam: “Doe letst gain papieren zain.” Want ik haar net zo’n veurgevuil. Aal dij boetengewone dingen, nait zain loaten.
Wie kriegen kontrole en Dam let t wel zain. Dat ging der mooi heer. En n vervelende kerel. Hai wol gain kop kovvie hebben. Hai wol smiddags niks. En ik kom van Frankriek oaf. En ik denk: “Dat is nait best.” Boudel is wat oetsteld omdat ik ter nait was. En Reinder mos ook ja boven wotter kommen. Dij kerel komt bie mie. Ik bin nait zo sikuur als mien pa, mor ik zai toch altied nog wel dat ter iets in mien buro gebeurd is. Dij meneer kwam weer en ik mos veur de boalie. Hai zit doar, t buro stait doar. Ik mos noar overkaant, doar was wat te doun, t was al noa ain uur. Dou zeg ik tegen dien moeke: “Nou mot je mie dij kerel in de goaten hollen.” Rika van der Wal, dij was dienstmeisje bie ons. Hebben ze ook doan. Ik heb buro open lotten. Dij man zat doar ja. Dou het hai mie n boukje oet dat buro stolen. Ik zag doalek dat dat fout was. Ik wis dat ik ter invlaigen mos. Mien aangifte mos hoger ja. Mor ik zit doar aal te denken: “Is dat nou goud? Mor dat boukje is vot.” En ik begun der over te proaten, ik kom overind, en ik neem n roam noar zien tas en ik hoal t boukje der oet. En dou bin k zo kwoad worden, ik bin boven over dat buro  hin kommen: “Jij, n beste knup, doar kinst mie wel veur, grote boef, der uit!“
Mien olheer was aan ander kaant, dij vertelde ik dat doalek, dij zegt: “Wat hest nou weer oetvreten?” “Zo en zo.“ Ik vloog der in veur n best bedrag, mor ze hebben mien bruier nait pakt. Doar vroug e wel aal noar, mor ik zee aal mor: “Dij zit altied bie de weg, als ie dij spreken willen, motten ie om acht uur kommen.” Dat kon ik mooi redden. Ik mos wel even noar Stad, veur de grote boas, mr.  De Wilde. En wat wil nou net t geval, dij kon mien pa hal best. Doar wer t noatuurlek al makkelker van.
Zit ik doar as n kwoajong veur de boalie, mien olheer was ter bie. “Hebt u dat gedaan?” zee e. Ik zee: “Joa, doar wil ik nait om laigen, mor mot ie ains goud luusteren, ik haar mien buro open, wat hai mie vroagd het, heb ik hom antwoord op geven. Mor hai huift nait bie mien buro te kommen. Din zel der toch waarachteg n rechterlek bevel kommen motten.” Want dat wis ik ook al wel. “Ja, maar t zit toch niet helemaal goed.” “Joa, dat zeg ie nou wel, mor doar kin ik nait over oordallen, ik wait ja nait woar dij man noar op zuik is.” Ik kon mie doar ook hoast nait rusteg hollen. Joa, dank zij mien olheer.
De Wilde zee wel: “Hij komt nooit weer bij u in Holwierde.”