Holwierde


Dou dat nóóit weer

Waist wat t is, wolst ook ja groag n beetje verdainen. As wie dat leverden, kregen wie vieftien sent, mor as wie n beetje bie hoes verkochten, kregen wie datteg sent. Dus zo’n viefteg pond zet ik ter oaf hierzo bie diek, Heksenloan. En din wast al gaauw din ging Eeltje der hin en huil dat op. “Hai zel der nou zowat wel wezen.” En din ging ze der in t duuster hin. En din ston der n soldoat, want der zat allemoal munitie in diek en ook nog n stuk op Elemoa zien laand. Dus dij vent stait ter op wacht bie loan. Dus doar komt ain in t duuster aan. Dou raip e tegen heur. Mor zai wis ja nait woar e tegenaan raip. t Was ja donker. Doar heurde zai dat hai raip: “Werda?” en dou bleef ze stoan en begon ze ook te roupen. En dou heurde hai ook dat t n vraauw was. Hai kwam der aan en dou legde zai oet: “Ik mot vis hoalen, mien man het hier vis hin zet en dat mot ik even ophoalen.” Hai laip mit en zag t ook wel. Hai hulp heur vis op fiets te kriegen, mor hai zegt: “Dou dat nooit weer!” Dou ging we n loan verder, bie Haarm Lubbers. Mor doar zaten soms zukse sporen in, doar waren ze din deurkommen. Din zette ik het doar oaf en din ging ik hallendaal rond op fiets. Din was t hatstikke duuster. Ik zette dij zwoare zak op fiets en din kraabde ik dij olle loan laangs. Dat was nog wat, mor dij mooie nije fiets mit vernikkelde velgen. Doar was je zo zuneg op, ston altied op zolder. Mor ja, dij olle was ook oaf en din mos je hom wel bruken. Konst ook ja nooit weer n nije kriegen.
Mor din dat zolde wotter en dij zak met vis.