Holwierde


Dat is ook n zwakte

Haarm Kool, dou haren wie dij zoak nog. Deur wer minder. Gruine deur mit n glaas en n gedientje der veur. Dou zegt mien schoonmoeke  “Doe most toch n nije deur hebben, kin ik dij olle nait van die kriegen?” Doar wer nait meer over proat. Het duurde n hal zet, moanden en moanden, dat dij deur kloar was. Op n duur komt Klaas Roelf ter aan mit nije deur. Dus hai is doar mit bezeg. Zet olle deur doarnoast tegen muur aan en dou mit komt Haarm Kool der aan. “k Geef die vief gulden veur dij deur,“ zegt Haarm. Dij kon alles bruken ja. “Weg doun,“ zegt Klaas Roelf. “Mit nemen, Haarm.” Hai geft mie vief gulden en gait mit deur op trapper van fiets vot. Kom ik achter en zeg: “Haarm Kool het deur mitnomen. Hai gaf mie vief gulden. Hier, koop ter mor n bloumke veur.” Gekhaid ja. “Dat logstoe toch, Jan, doe hast dij deur toch nait vot doan?” “Joa, woarom nait?” “Dij zol moe ja…” “0chot.” t Is nait zo slim, din goa ik ja even noar Haarm tou en perbaaier ik deur weer te kriegen.
Ik zee: “Most ains heuren, Haarm.” Ik heb t hom presies oat de doeken doan. “Joa dij deur heb ik kocht.” “Ik geef die der weer n tientje veur, din hestoa nog mooi vief gulden verdaind.” “Nee,” zee e. “Hier, k wil der nait laang over proaten, pak viefentwinteg gulden.” “Of budst mie ook honderd, krigst hom nait weer.” Dat is mie nait lakker op moag vallen. Dou haar hai toch altied zeggen motten: “Pik in , dij deur man.“ Ik haar toch n minselke fout moakt. Mor ik heb hom nait terugkregen en hai het deur nooit bruukt. Dij is hom achter thoes verrot. Tönnies het hom ook nog voak zegd: “Dou hom dij deur toch terug.” Mor hai dee t nait. Hai kon alles wel kopen. Mor hai kon der nait makkelk weer oafstand van doun. Dat is ook n zwakte.