Holwierde


Ain dij alles heurt

Dat verhoal mit Sieboldje Groenendaal, n leutje kereltje en Jan van der Helm, dij zien pa. Vast aarbaiders bie Vegter op t Klooster. Verdaainden n honderd, twijhonderd gulden in t joar. Zo ging dat vrouger ja. Ze waren zo besteed, dat als ter n schoap doodging of verongelukte of zo wat hin, din mochten ze dij mit noar hoes nemen.
Dou mozzen ze n moal schoapen van ain stuk laand noar t andere
brengen, over n diekje. Doar is n schoap bie in sloot kommen en t vroor. Anderdoagsmörns hoalen ze dat schoap ter weer oet en ze goan noar boer. “Dat is ja allernoast, mor ja, niks aan te doun, slacht hom mor en neem hom mor mit.”
n Dag noa dij tied begon dij boer der aal over te prakkezaaieren:
kiek ains, dat kin noatuurlek nooit aans of ze hebben dat schoap n drukker geven. Dat kon hai ja wel noagoan. Hai docht: “Ik wil ze toch even veur t verheur hebben.” Eerst Piet van der Helm. Dat was n hal grote man, mor hai zee niks: “Nee, wie waiten naargens van.” Sieboldje was n hal andere kerel, dij was drok. Zien tabaksdeus het e pakt, draait zich n sloatje, stekt dij achter koezen. Vegter dut zien beklag. Sieboldje vuilt zich n beetje in t naauw dreven. Hai was gereformeerd en Vegter was gereformeerd. Din speult Sieboldje zien leste troef oet: “Vegter, Vegter, hierboven is ain, dij alles bestuurt en dij heurt en zugt woar ie ons allemoal van betichten.” Doar kon Vegter nait tegen op en hai draaide as n blad aan de boom om.